English 01.04.2021 Easter

Differences and similarities

Armenia has its own unique Easter celebrations and traditions. Easter is one of the brightest holidays of the Armenian Apostolic Church. The resemblance of Easter that և in Armenia in England is played with painted eggs, adults, children
differences։
In Armenia the eggs are painted red and in England the colors of spring In Armenia they make rice pilaf with raisins for Easter’s dinner we make fish, sweet bread ․A England traditional food is Roast lamb for dinner on Easter Day.

Armenia has its own unique Easter celebrations and traditions. Easter is one of the brightest holidays of the Armenian Apostolic Church. It is a moveable feast, the day of the celebration is not fixed and each year it is different. The feast of the holiday is always celebrated from 22 March to 26 April (35 days).

Easter is also known as  Surb Zatik. Remembering the resurrection of Jesus is a way to renew daily hope that we have victory over sin.

Visiting church, funny games, colorful eggs, bread, greens and all the goodies make Armenian Easter very enjoyable.

Another interesting tradition is coloring of eggs. Easter eggs are dyed red using the traditional method of immersing them in an infusion of red onion skins – representing the blood of Christ. A favorite egg-tapping game is played by children and adults alike. You hold a hard-boiled egg upright, the other person holds their egg upright, and you tap their egg. If you crack the other person’s eggshell first without breaking your own, you win and get their egg. You keep doing this until the person with the most eggs wins. All the children play this game.

Armenians cook rice with raisins where rice is the symbol of the humanity, and raisins represent all Christians.

The easter table also includes Armenian fish Ishkhan and red wine, which symbolize the flesh and blood of Christ. 

The most popular bread for Easter is Chorek. It is a sweet bread. It’s especially loved by kids. Chorek is a rather sweet and puff bread, that’s why it’s not an everyday dish, but is made once a year, during Easter.

Easter in England

People in England usually go to church on Easter. Easter eggs are important in Britain, too. They are a symbol of rebirth in most cultures. People decorate them with different colours using special techniques. Children believe that the Easter Rabbit hides the eggs in the garden. A traditional food is Roast lamb for dinner on Easter Day.

SYMBOLS OF EASTER

Many of the symbols and traditions of Easter are connected with renewal, birth, good luck and fertility.

THE CROSS

Of course as it is a Christian festival one of the main symbols is a cross.

PALMS

The week of Easter begins on Palm Sunday. Why Palm Sunday? So, when Jesus arrived in Jerusalem on what is now known as Palm Sunday, people welcomed him with palm branches carpeting the streets and waving them.

EASTER EGGS

Easter eggs are a very old tradition going to a time before Christianity. Eggs after all are a symbol of spring and new life.

Exchanging and eating Easter eggs is a popular custom in many countries. In the UK before they were replaced by chocolate Easter eggs real eggs were used, in most cases, chicken eggs. The eggs were hard-boiled and dyed in various colors and patterns. The traditionally bright colours represented spring and light.

In many places people play this game. They hold an egg in the palm of the hand and bang against the opponent’s egg. The loser is the one whose egg breaks first.

Nowadays people give each other Easter eggs made of chocolate, usually hollow and filled with sweets.

THE EASTER BUNNY

Rabbits have always been a symbol of Easter

In the UK children believe that if they are good the «Easter Bunny » will leave (chocolate) eggs for them.

HOT CROSS BUNS

Hot cross buns, now eaten throughout the Easter season, were first baked in England to be served on Good Friday. They are small and there is a cross on them.

Մայրենի 03․30․2021, Ջաննի Ռոդարի. Թե ինչպես կապիկները ճամփորդեցին

Մի օր կեն.անաբանական այգու կապիկները որոշեցին ճամ.որդել, աշխարհ ճանաչել: Որոշեցին ու ճամ.ա ընկան: Գնացին, գնացին, մի տեղ կանգնեցին ու հարցրին.
-Ի՞նչ է երևում:
-Առյուծի վանդակը, փոկի ավազանն ու ընձու.տի տունը:
-Ի՜նչ մեծ է աշխարհը, ու ինչքա՜ն շատ բան ես իմանում, երբ ճամ.որդում ես:
Շարունակեցին ճանապարհն ու կանգ առան միայն կես.րին:
-Հիմա ի՞նչ է երևում:
-Ընձու.տի տունը, փոկերի ավազանն ու առյուծի վանդակը:
-Ի՜նչ տար.րինակ է աշխարհը, ու ինչքա՜ն շատ բան ես իմանում, երբ ճամ.որդում ես:
Նորից ճանապարհ ընկան ու կանգ առան արևամուտին:
-Իսկ հիմա ի՞նչ է երևում:
-Առյուծի վանդակը, ընձու.տի տունն ու փոկերի ավազանը:
-Ի՜նչ ձանձրալի է աշխարհը.  միշտ նույն բաներն են հանդիպում. ու ճանապարհորդելն էլ ոչ մի բանի պետք չէ:
Ու այդպես, նրանք ճամ.որդում էին, ճամ.որդում, բայց վանդակից դուրս չէին գալիս, պտտվում էին նույն շրջանում կարուսելի ձիուկի պես:

Առաջադրանքներ

  1. Լրացրո՛ւ բաց թողնված տառերը:

կեն.անաբանական- կենդանաբանական

ճամ.որդել- ճամբորդել

ընձու.տի-ընձուխտի

կես.րին-կեսօրին

ճամ․ա-ճանփա

2․ Տրված բառերը բաղադրիչների (մասերի) բաժանի՛ր, ապա որոշի՛ր  կազմությունը (պարզ, բարդ, ածանցավոր)՝  

կեսօր-կես(արմատ)+օր(արմատ)=Բարդ բառ

արևամուտ-արև(արմատ) ա(հոդակապ) մուտ(արմատ)=բարդ բառ

ձանձրալիձանձրույթ(արմատ)+ալի(ածանց)=ածանցավոր բառ

աշխարհ– աշխարհ(արմատ)=պարզ բառ

ճանապարհորդ-ճանապարհ(արմատ)+որդ(ածանց)=ածանցավոր բառ

       3.  Կենդանաբանական այգու կապիկները  ճամփորդեցին:

ա) Գտի՛ր տրված նախադասության ենթական ու ստորոգյալը:

Ենթակա-կապիկները

Ստորոգյալ- ճամփորդեցին

բ) Սա պարզ ընդարձակ նախադասություն  է: Այն դարձրո՛ւ պարզ համառոտ:

Կապիկները  ճամփորդեցին։

գ) Ամենա վերջին լույսը անջատվեց:

Աննան նրա մենահամերգի նվագում է:

Աստղերը մութ գիշերը շողշողում են:

Այս երեք պարզ համառոտ նախադասությունները դարձրո՛ւ պարզ ընդարձակ:

4. Գրի՛ր այգի, ճանապարհ, արևամուտ բառերի հոմանիշները:

այգի-վազնուտ

ճանապարհ-ճամփա

արևամուտ-մայրամուտ

 5. Գրի՛ր տարօրինակ, գիշեր, նույն, դուրս գալ բառերի հականիշները:

տարօրինակ-սովորական

գիշեր-առավոտ

նույն-տարբեր

դուրս գալ- ներս մտնել

   6. Պատմվածքից դո՛ւրս գրիր աշխարհը բնութագրող բառերը:

Մեծ, ձանձրալի, տարորինակ։

   7. Համաձա՞յն ես կապիկների հետ: Ինչպիսի՞ն է քո աշխարհը: Պատմի՛ր:

Իմ աշխարը ամենա լավն է, որովհետև ես իմ ընկերների և ընտանիքի հետ եմ ապրում։

Մայրենի 05․03․2021, Թեստ 2


ԵՂՆԻԿԸ

«Մի անգամ իմ բարեկամ մի որսորդ մեր հանդի անտառուտ սարերից մի եղնիկ նվեր բերեց երեխաներիս համար»:
Այսպես սկսեց ընկերս աշնանային մի երեկո, երբ նստած միասին նրա պատշգամբում, հիացած նայում էինք հեքիաթական վերջալույսով վարվռուն սարերին, որոնց վրա մակաղած հոտերի նման մեղմորեն հանգչում էին ոսկեգեղմ անտառները:
«Այդ մի մատաղ ու խարտյաշ եղնիկ էր̀  խորունկ, սև ու ջինջ աչքերով, որ ծածկվում էին երկայն, նուրբ թարթիչների տակ:
Կամաց-կամաց մեր վրա սովորեց նա. էլ չէր փա□չում, չէր վախենում մեզնից. մանավանդ շա՜տ մտերմացել էր երեխաներիս հետ. նրանց հետ միասին վազվզում էր պարտեզում, նրանց հետ ճաշում էր, նրանց հետ քնում:
Մի բան ինձ շատ էր զարմացնում: Եղնիկը թեև այնպես ընտելացել էր մեզ, սովորել էր մեր տանն ու դռանը, բայց մեկ-մեկ մեզնից թաքուն բարձրանում էր այս պատշգամբը և ուշագրավ, լռիկ նայում էր հեռու` անտառներով փաթաթված սարերին. ականջները լարած խորասույզ լսում էր անտառների խուլ ու անդուլ շառաչը, որ երբեմն ուժեղանում էր, երբեմն բարականում` նայելով հովերի թափին: Նայում էր նա այնպե՜ս անթարթ և այնպե՜ս ինքնամոռաց, որ երբ պատահում էր բարձրանում էի պատշգամբը, ինձ բավական միջոց չէր նկատում և եր□ հանկարծ ուշքի էր գալիս, նետի պես ծլկվում էր մոտիցս… Արդյոք գիտե՞ր նա, որ ինքը ղողանջուն անտառների ազատ երեխան է եղել, որ մայրը այնտեղ է կաթ տվել իրեն, որ այնտեղ է իր հայրը եղջյուրները խփել կաղնիներին: Արդյոք, գիտե՞ր, որ այդ խուլ շառաչը անուշ-անուշ օրորել է իրեն առաջին անգամ, և ո՞վ գիտե, գուցե, երազներ է բերել իրեն, սիրուն երազներ… Խե՜ղճ եղնիկ… Կարոտ` իր սիրած գուրգուրող անտառներից և զանգակ աղբյուրներից, իր խարտյաշ մորից և շնկշնկան հովերի հետ վազող ընկերներից` հիմա տանջվում, տառապում է մեզ մոտ, մտածում էի ես: Եվ այնպես սրտանց ցավակցում էի նրան… Չէ՞ որ նա էլ մեզ պես մտածող և զգայուն հոգի ունի:
Ես շատ էի հարգում նրան, խնդրեմ չծիծաղես վրաս, այո՛, այնքան, որ երբ նա բարձրանում էր պատշ□ամբը, հեռացնում էի երեխաներիս, և թողնում էինք նրան մենակ իր ապրումների հետ…
Երբ գրկում էի նրան, այդ նազելի էակին, և նայում էի լեռնային աղբյուրների նման վճիտ աչուկների մեջ` տեսնում էի այնտեղ մի թախծալի, երազուն կարոտ…
Մի գիշեր, մի քամի գիշեր էր, սարերից անսանձ փչում էր քամին, դուռն ու պատուհանները ծեծում ու ծեծկում: Պարզ լսվում էր, որ այնտեղ, անտառում, դարավոր կաղնիներն ու վայրի ընկուզենիները ճակատում էին հողմի դեմ` աղմկում և գոռում: Եվ քամին բերում էր անընդհատ անտառի այդ լիակուրծք խշշոցն ու մռունչը, ու թվում էր թե` հենց մեր դռան առջև է աղմկահույզ, հողմածեծ անտառը: Երեխաներս վախից կուչ էին եկել. մինչդեռ եղնիկը դողում էր մի խենթ սարսուռով: Աչքերը կայծակին էին տալիս: Անթարթ, ամբողջովին լսելիք դառած` ականջ էր դնում նա անտառի հուժկու շառաչին, որ խոսում էր նրա հետ մայրենի լեզվով:
Անտառը կանչում է նրան, ընկերների ազատ վազքն է տեսնում նա մթին թավուտների մացառուտ ժայռերն ի վեր,- մտածում էի ես:
Մի փոքր հետո ավելի սաստկացավ քամին` փոթորիկ դառնալու չափ. մեկ էլ աղմուկով բացվեցին լուսամուտի փեղկերը, և մի ուժգին շառաչ միանգամից ներս խուժեց: Եղնիկը հանկարծակի մի ոստումով ցատկեց լուսամուտի գոգը` աչքերը սուզելով շառաչուն խավարի մեջ: Ես իսկույն վրա վազեցի բռնելու նրան, սակայն նա մի ակնթար□ի մեջ թռավ լուսամուտից պարտեզը և ծածկվեց խավարների մեջ…
Դե՛հ, հիմա՛ գնա ու գտիր նրան իր հայրենի անծայր անտառներում…»:

  1. Տեքստի չորս բառերում տառի փոխարեն վանդակ է դրված, դու՛րս գրիր այդ բառերը՝ լրացնելով բաց թողած տառերը:
    Փա․չում-փախչում

Եր․-երբ

Պատշ․ամբ-պատշգամաբ

Ակնթար․-ակնթարթ

  1. Տեքստից դու՛րս գրիր տրված բառերի հոմանիշները.

ա/զուլալ-ջինջ
բ/լուռ-լռիկ

գ/ակնդետ-ուշագրավ

  1. Դարձվածքները և համապատասխան բացատրությունները գրի՛ր իրար դիմաց.

ա/ լույս աշխարհ գալ-տարբերակ-դ
բ/խելքը գլխին-տարբերակ-գ
գ/կողը հաստ-տարբերակ-բ
դ/ճաշը եփել-տարբերակ-ա

ա/մեկին պատժել, լավ ծեծել
բ/համառ, ինքնասածի, կամակոր
գ/դատող, բանիմաց, խելացի
դ/ծնվել,հայտնվել

  1. Տեքսից դու՛րս գրիր չորս բարդ բառ:

Ոսկեգեղմ, լուսամուտ, ինքնամոռաց, աղմկահույզ

5.Տրված օտար բառերը փոխարինի՛ր հայերեն համարժեքներով.

ա/զակազ — պատվեր
 բ/մալինա- ազնվամորի            

գ/կենգուրու- ագեվազ                                                                                                       

դ/ստարտ — մեկնարկ

6.Տեքստից դու՛րս գրիր եզակի թվով գործածված չորս բառ:
Եղնիկ, ականջ, քամի, երեկո:

7. Տրված բառերից յուրաքանչյուրի դիմաց նշված է, թե այն ինչ խոսքի մաս է: Ո՞ր տարբերակում է սխալ նշված.
ա/որսորդ – գոյական
բ/եղնիկ – գոյական
գ/առաջին –թվական
դ/ազատ –ածական

8․ Տեքստից դու՛րս գրիր մեկական հարցական և բացականչական նախադասություն:

Նայում էր նա այնպե՜ս անթարթ և այնպե՜ս ինքնամոռաց, որ երբ պատահում էր բարձրանում էի պատշգամբը, ինձ բավական միջոց չէր նկատում և երբ հանկարծ ուշքի էր գալիս, նետի պես ծլկվում էր մոտիցս…


Չէ՞ որ նա էլ մեզ պես մտածող և զգայուն հոգի ունի:

9․ Գրի՛ր մեկ պարզ ընդարձակ նախադասություն, որի մեջ ստորակետ լինի:
Արդյոք, գիտե՞ր, որ այդ խուլ շառաչը անուշ-անուշ օրորել է իրեն առաջին անգամ, և ո՞վ գիտե, գուցե, երազներ է բերել իրեն, սիրուն երազներ

10․ Ինչպիսի՞ն էր եղնիկը: Նկարագրի՛ր եղնիկին ̀ օգտագործելով տեքստի բառերը:
Այդ մի մատաղ ու խարտյաշ եղնիկ էր̀  խորունկ, սև ու ջինջ աչքերով, որ ծածկվում էին երկայն, նուրբ թարթիչների տակ

11․ Ի՞նչն էր զարմացնում հեղինակին.

ա/ Եղնիկը շատ գեղեցիկ էր ̀  խորունկ, սև ու ջինջ աչքերով:

բ/Մտերմացել էր երեխաների հետ, նրանց հետ ճաշում էր, նրանց հետ քնում:
գ/Եղնիկը հանկարծակի մի ոստյունով ցատկեց լուսամուտի գոգը՝ աչքերը սուզելով շառաչյուն խավարի մեջ:

դ/ Եղնիկը թեև ընտելացել էր ընտանիքին ու տանը,բայց մեկ-մեկ թաքուն բարձրանում էր պաշգամբ և լռիկ նայում անտառներով փաթաթված սարերին:

  1. Ինչի՞ն կարող էր կարոտել եղնիկը:

Նա կարոտում էր իր մայրիկնին և հայրիկին իր հայրենիքը։

  1. Ինչո՞ւ է հեղինակը հարգում եղնիկին:

Որովհետև նա մեղկ էր և մայրիկ հայրիկ չուներ։

  1. Նկարագրի՛ր անտառը հողմի ժամանակ:
    Անտառում ուժեղ քամի բարծրացավ լուսմուտները շրաղացին և եղնիկը պատուհանից դուրս թռավ։

Տեքսից դու՛րս գրիր այն նախադասությունը, որը քեզ  հուզեց:
Մի անգամ իմ բարեկամ մի որսորդ մեր հանդի անտառուտ սարերից մի եղնիկ նվեր բերեց երեխաներիս համար

Մայրենի 01․03․2021, Գարնան և ձմռան կռիվը

Լինում է, չի լինում մի ծաղիկ է լինում այդ ծաղիկը խցկված հողի մեջ սպասում էր գարնանը, որովհետև նա ուզում էր շուտ բացվել։ Նա սպասեց աշուն և ձմեռ։ Եվ վերջապես եկավ գարուն բայց չար ձմեռը ուզում էր, որ նա ավելի շատ շարունակվեր և գարունի հետ կռիվ սկսեց։ Գարունը ծաղիկներին, կանչ ծառերին և սիրուն կանաչ խուտի հետ սկսեցին ձմառի, փաթիլների և ոչ կանչ ծառերի հետ կռիվը։ Բայց փաթիլները և ոչ կանաչ ծառերը ուզում էին մի քիչ ձմեռվանից հանգստանալ դրա համար էլ նրանք գնացին գարնան կողմ և ոչ կանաչ ծառը դարձավ նորից կանաչ իսկ փաթիլները հալչեցին և հանգստանում էին գետնի վրա իր ընկերին, որը դարձավ կանաչ ջուր տալ, որ նա ավելի լավ աճի։ Իսկ այդ ժամին երբ, որ գարունը ուրախանում էր իր ընկերների հետ ձմեռը ավելի ուժեղ ջղայնացավ և ուրիշ փաթիլներին ասաց․

– Իմ սիրելի ընկերներ, խնդրում եմ ձեզ այնքան ուժեղ փոթորիկ ստեղծեք, որ գարունը ամբողջությոմբ ձյուն լինի,-ասաց ձմեռը։

Բայց բոլոր մնացած փաթիլները են մեկ փոքր փաթիլի պես հրաժարվեցին ձմեռից և ուզեցին համ հանգստանալ համ էլ օգուտ տալ բնությանը։ Իսկ ձմեռը չհանձնվեց և ասաց․

–Իմ սիրելի ընկերներ ոչ կանաչ ծառեր օգնեք ինձ ձեր ճյուղերը հանեք ձեր վրայիս ու գնացեք վախեցրեք գարունին,- ոչ կանաչ ծառերի ականջին ասաց ձմեռը։

Սակայն ոչ կանաչ ծառերն էլ հարժարվեցին ևասացին․

-Ձմեռ ջան բա եթե մենք քո մոտ մնանք ինչի են փաթիլները խոնավացնում հողը մենք էլ ենք գնում գարնան մոտ, որ կանենք ու փաթիլները մեզ ջրեն–պատասխանեցին ոչ կանաչ ծառերը և գնացին գարնան կողմ։

Եվ գարունը հաղթեց չար ձմեռին, որովհետև բարին մի՜տ հաղթում է չարին։

Кувшин с золотом

Слышать мне довелось от наших стариков, старики наши слышали от своих дедов, а их деды — от своих стариков, что жил когда-то бедняк-пахарь и был у него только клочок земли да пара волов.
И вдруг зимой у этого пахаря-бедняка издыхают волы. А когда наступила весна и пришло время пахать и сеять, без волов он не мог работать и сдал землю внаймы соседу. Стал этот сосед пахать, и вдруг плуг его наткнулся на что-то твёрдое. Смотрит он и видит большой глиняный кувшин, полный золота. Бросает он волов и плуг и бежит к хозяину земли.
— Эге, свет глазам твоим! — говорит. — В твоей земле отыскался кувшин с золотом, иди забирай его!
— Нет, братец, это золото не моё, — отвечает хозяин. — Ты снял у меня землю, ты пашешь, и всё, что в земле, твоё. Золото нашёл — пусть будет золото, всё равно оно твоё — бери!
Начинают спорить: один твердит — золото твоё, другой — нет, твоё. Спор разгорается, начинается драка.
Идут к царю с жалобой.
Как услышал царь о кувшине с золотом, глаза у него так и загорелись. Говорит:
— Не твоё золото и не его. Кувшин с золотом нашли в моей земле — значит, он мой.
И царь со своей свитой спешит туда, где нашли кувшин. Приходит, велит открыть его и видит: кувшин полон змей!
В ужасе и в гневе возвратился царь во дворец и повелел наказать дерзких пахарей, посмевших обмануть его.
— О государь, да продлится жизнь твоя, — завопили несчастные, — за что ты хочешь погубить нас? В кувшине никаких змей нет — там одно золото… чистое золото!
Царь посылает своих людей проверить. Люди идут, возвращаются и говорят — в кувшине золото!
— Вай! — удивляется царь, а про себя думает: «Наверно, я не разглядел как следует или не тот кувшин видел».
И снова идёт он туда, открывает кувшин, а в нём опять полно змей. Что за чудо? Никто понять не может. И царь приказывает собрать всех мудрецов своего царства.
— Растолкуйте, — говорит, — мудрецы, что это за чудо? Пахари нашли в земле кувшин с золотом. Иду я туда — в кувшине змеи, идут они — он полон золота. Что это может значить?
— Не прогневайся, о государь, на наши слова. Этот кувшин с золотом дарован бедным пахарям за их трудолюбие и честность. Когда идут они — находят золото, это награда им за честный труд. А когда идёшь ты и хочешь похитить чужое счастье — вместо золота находишь змей.
Царь содрогается и слов не находит в ответ.
— Хорошо, — говорит он наконец. — А теперь решите: кому из них принадлежит золото?
— Конечно, хозяину земли! — восклицает пахарь.
— Нет, тому, кто пахал землю! — возражает хозяин земли.
И опять начинается перебранка.
— Ладно-ладно, погодите, — останавливают их мудрецы. — Нет ли у вас детей — сына или дочери?
И оказалось, что у одного есть сын, а у другого дочь. Тогда мудрецы решают: поженить молодых и кувшин с золотом отдать им. Родители согласны, все довольны. Ссора кончается — начинается свадьба.
Семь дней и семь ночей справляют они свадьбу. А кувшин с золотом, полученный в дар за трудолюбие и честность, отдают они своим детям.
Золото — новобрачным, а змеи — жадному царю.

Вопрос

Кому бы вы отдали кувшин с золотом и почему? Подготовьте ответ в виде текста / аудио / видео.

Задание

Нарисуйте иллюстрацию к сказке. Расположите рисунок вместе с ответом на предыдущий вопрос у себя в блоге.

Բնագիտություն 02․03․2021

Բնագիտական ուսումնասիրության համար մեծ նշանակություն ունեն չափումները: Դրա համար օգտագործվում են մեծությունները և դրանց միավորները:
Հաճախ ենք լսում հետևյալ արտահայտությունները. Եթե մրսել ես, տաք թեյ խմիր․ կամ էլ՝ ամռանը եղանակները ավելի տաք են, քան ձմռանը: Երկու դեպքում էլ խոսքը  մեծության՝ ջերմաստիճանի մասին է: Մի դեպքում խոսքը հեղուկի (թեյի), մյուս դեպքում օդի ջերմաստիճանի մասին է։Երբ խոսում ես առարկայի ձգվածության կամ երկու առարկաների միջև եղած հեռավորության մասին, օգտագործում ես քեզ  հայտնի մեկ այլ մեծություն՝ երկարությունը:

Երբ կշեռքով կշռում ես խնձորները, ապա իմանում ես նրանց զանգ­վածը, որը նույնպես մեծություն է: Մեծություն է նաև ժամանակը, որի միջոցով որոշվում է որևէ գործընթացի կամ երևույթի տևողությունը: Յուրաքանչյուր մեծություն մեզ որոշակի պատկերացում է տալիս մարմնի կամ երևույթի այս կամ այն հատկության մասին: Ցանկացած մեծություն (երկարություն, ժամանակ, զանգված, ջերմաստիճան) կա­րելի է չափել, դրա համար օգտագործվում են չափման միավորներ: Իսկ ի՞նչ է չափման միավորը: Պատկերացրու, որ երկու աշակերտի, որոնցից մեկը բարձրահասակ է, մյուսը՝ կարճահասակ, հանձնարարվել է քայլերով չափել դպրոցի խաղահրապարակի երկարությունը: Երկու աշակերտները միևնույն տեղից և միևնույն գծով քայլերով չափեցին խաղահրապարակի երկարությունը: Բարձրահասակ աշակերտի քայ­լերի թիվը կազմեց 90. իսկ ցածրահասակինը՝  100: Տվյալ դեպքում քայլը երկարության չափման միավորն է: Սակայն նշված օրինակից ակնհայտ է դառնում, որ յուրաքանչյուր մարդ ունի իր քայլի երկա­րությունը: Նման ձևով երկարություն չափելու դեպքում կառաջանա խառնաշփոթ, որից անհնար կլինի գլուխ հանել:

Գիտնականները հարմարության համար սահմանել են չափման միա­վորների միասնական համակարգ: Օրինակ՝ ինչպես արդեն գիտես, ջեր­մաստիճանը չափվում է աստիճաններով, երկարությունը՝ մետրերով, զանգվածը՝ գրամներով, կիլոգրամներով և այլն, ժամանակը՝ ժամերով, րոպեներով, վայրկյաններով:

Քանոնի կամ չափման գործիքի յուրաքանչյուր բաժանում համապատասխանում է որոշակի չափման միավորի: Նրանք բոլորը ունեն մի ընդհանուր հատկանիշ բաժանումներով սանդղակներ։ Օրինակ՝ քանոնի վրա կարելի է գտնել բաժանումներ, որոնք համապատասխանում են մեկ սանտիմետրին և մեկ միլիմետրին, կշեռքի վրա՝ համապատասխան գրամին և կիլոգրամին, իսկ ժամացույցի վրա էլ՝ համապատասխան րոպեին և ժամին:

Առաջադրանք․

1. Քանոնով չափիր համակարգչի երկարությունը՝ արտահայտ­ված սանտիմետրերով և միլիմետրերով: Ստացված տվյալները գրանցիր:

38 սմ 380 մմ

  1. Չափիր քո քայլի երկարությունը: Ստացված տվյալները արտահայտիր մետրե­րով և սանտիմետրերով:

76սմ

  1. Տանը բացիր պայուսակդ և որոշիր տվյալ պահին դրա­նում եղած առարկաների զանգվածները: Ստացված տվյալներն արտահայտիր կիլոգրամներով և գրամնե­րով:
  1. Կես Կգ, 50գ
  2. 1 Կգ, 1000գ

Երրորդ ուսումնական շրջան

Անուն Ազգանուն, դասարան- Արփի Խալաթյան 4-1 դր
Ընտրությամբ խումբ- Քանդակի խումբ
Երկարացվա օրվա ծառայություն- /օգտվում եք, չեք օգտվում/- Չէ չէմ օկտվում։
Երթուղային ծառայություն-/միակողմանի, երկկողմանի, չեմ օգտվում/- Միակողմանի
Լրացուցիչ կրթություն- /դպրոցում, դպրոցից դուրս պարապմունքներ/- Ֆլեյտա, Սոլֆեջո և Մաթեմատիկա։

Աստրիդ Լինդգրեն Երկարագումպա Պեպին

https://goharbaljyan.files.wordpress.com/2016/06/d5a1d5bdd5bfd680d5abd5a4-d5acd5abd5b6d5a4d5a3d680d5a5d5b6-c2abd5a5d680d5afd5a1d680d5a1d5a3d5b8d682d5acd5bad5a1-d5bad5abd5bad5abd5b6.pdf

Ինձ դուր եկավ այն հատվածը երբ պեպին առաջին և վերջի անգամ գնաց դպրոց։

Երբ ուսուցչուհին ասաց, որ բոլորը կարող են նկարել ինչ ուզում են և բաժանեց թղտեր,Պեպին պառկեց գետնին և սկսեց նկարել իր ձիուն ամբողջ դասարանով մեկ, ձիու պոչը չտեղավորվեց, դրա համար նա դուրս եկավ միջանցք։

Պեպին- Նարնջագույն մազերեվ, երկար գուլպաներեվ և շատ մեծ կոշիկներով։ Նա շատ ուժեղ էր և քաջ։

Անիկա- Սիրուն և փոքրիկ աղջիկ էր։ Շատ կարգապահ և բարի։

Թոմի- Շաղառ սիրուն տղա էր։ Նա կարգապահ, քաջ և բարի էր։

Այս գիրքը շատ զվարճալի էր, ընկերության մասին էր, որը շատ կարևոր է, պեպին շատ ուժեղ էր են իմաստով, որ չեր հանձնվում և ամեն ինչի մեջ փորձում էր ուրախություն և հետաքրքրություն գտնել։

Այս գիրքը պատմում է 9-10 տարեկան մի արտասովոր աղջկա արկածներով լի օրռրի մասին։ Նա ապրում էր առանց ծնողների այլ միայն մեկ կապիկի և ձիու հետ, որն ապրում էր պատշգամբում։ Իսկ թե ինչ չարաճճիություններ է նա անում իր ընկերների հետ եթե կկարդաք այս գիրքը։

Մայրենի 26․10․2020

Անգի՛ր սովորիր Համո Սահյանի «Ամեն, ամեն ինչ ոսկեզօծվել է…» բանաստեղծությունը:

Ամեն, ամեն ինչ ոսկեզօծվել է,

Ոսկի են թվում տերև ու ճյուղ,

Ուր որ նայում ես, դեղին բոցեր են,

Դեղին հրդեհ է և դեղին ծուխ:

Ջրվեժը, առուն, ծառը, ծտերը

Աշնան քամուն են ծափահարում:

Քամին է այս ծով գանձերի տերը,

Այս ոսկու տերը՝ մեծահարուստ:

Հարցեր և առաջադրանքներ

  1. Ինչպե՞ս ես հասկանում հետևյալ պատկերը.

Ջրվեժը, առուն, ծառը, ծտերը Աշնան քամուն են ծափահարում:

Ջրվեժը, առուն, ծառը, ծտերը Աշնան քամուն են խաղում

  1. Ո՞ր պատկերն է քեզ ավելի շատ դուր գալիս: Պատասխանդ հիմնավորի՛ր:

Ամեն, ամեն ինչ ոսկեզօծվել է, որովհետև աշուն է։

Ոսկի են թվում տերև ու ճյուղ, որովհետև աշնան օրերին ամեն ինչ դեղին է։

Ուր որ նայում ես, դեղին բոցեր են, որովհետև ամեն ինչ դեղին է։

Դեղին հրդեհ է և դեղին ծուխ, որովհետև աշուն է։

  1. Ինչո՞վ է աչքի ընկնում բանաստեղծությունը՝ գույնո՞վ, ձայնո՞վ, թե՞ շարժումով: Դո՛ւրս գրիր այն տողերը, որտեղ “գույն” կա:

Ոսկի են թվում տերև ու ճյուղ, դեղին հրդեհ է և դեղին ծուխ:

3․ Գրի՛ր, թե տրված բառերի  մեջ քանի՞ տառ, քանի՞ հնչյուն կա:

Ոսկեզօծվել-10 տառ, 11 հնչյուն։

տերև– 4 տառ, 5 հնչյուն։

ոսկի– 4 տառ, 5 հնչյույն

ջրվեժ-5 տառ, 5 հնչյուն։

4․ Բանաստեղծությունը գրավոր պատմի՛ր և նկարի՛ր:

Ամեն, ամեն ինչ ոսկեզօծվել է․․․

Ամեն ինչ դարցել է դեղին գույնի։

Դեղին գունի դարձել են ճյուղերը և տերևները։

Դեղին գույն դարցել է բոցը։

Դեղին գույնի դրձել է կրակը և ծուխը։

Ջրվեժը, առուն, ծառը, ծտերը։

ՈՒրախանում են, որ աշունը ելավ է։

Վահագն Վիշապաքաղը իրական էր

Հայոց հինավուրց հեթանոսական դիցարանի գլխավոր աստվածներից է Վահագն Վիշապաքաղը: Նրան նվիրված երկու հրաշալի հուշարձաններից մեկը գտնվում է Ավան վարչական շրջանում` մայրաքաղաքի հյուսիս-արևելյան եզրին` Սևան տանող մայրուղու սկզբնամասում:

Վահագն Վիշապաքաղի պաշտամունքը մեզ է հասել շատ վաղ ժամանակներից: Նա ամենասիրված ու տարածված աստվածներից էր, և նրան նվիրված գլխավոր ծիսավայրը, տաճարը կամ մեհյանը գտնվել է Տարոն գավառի Քարքե լեռան վրա: Անգամ քրիստոնեության ընդունումից հետո Հայաստանի շատ վայրերում տևական ժամանակ պահպանվում է նրա պաշտամունքը: Մովսես Խորենացին՝ իր «Հայոց պատմության» մեջ, մեջբերելով մի փոքրիկ պատառիկ Գողթան երգերից, նկարագրում է Վահագնի ծնունդը, որը հայոց վաղ շրջանի բանահյուսության մի անզուգական օրինակ է: Իր «Հայոց պատմության» մեջ Վահագն Վիշապաքաղին է անդրադարձել նաև Ագաթանգեղոսը:

Վահագն Վիշապաքաղի անվան ստուգաբանության, պաշտամունքի և, ընդհանրապես, աստվածության իմաստավորման հարցերով զբաղվել են շատ գիտնականներ: Առաջ են քաշվել բազմաթիվ կարծիքներ ու գիտական վարկածներ: Նա հաճախ բնութագրվում է որպես բարու, կենսատու լույսի, արևի, հուր ու կրակի, շանթ ու որոտի, կայծակի, ուժի ու քաջության, ռազմի ու պատերազմի, հերոսության ու արիության աստվածային մարմնավորող: Սակայն, թե սրանցից որն է եղել ավելի առանձնահատուկ կամ հատկանշական Վահագնի համար, յուրաքանչյուր ուսումնասիրող մեկնաբանել է յուրովի: Վերջին ժամանակներում, կարծես թե, շրջանառվում է այն վարկածը, համաձայն որի Վահագն Վիշապաքաղը եղել է Հայաստանի պետականության ժամանակաշրջանի հեթանոսական կրոնական համակարգում յոթ հիմնական աստվածությունների մեջ երրորդը` Արամազդից ու Անահիտից հետո, պատերազմի, ռազմի ու քաջության, որոտի ու կայծակի աստվածության աստված:

Հուշարձանը տեղադրվել է 1964թ., պատրաստված է կարմրավուն տուֆից, պատվանդանը` բազալտից: Այն հեղինակել է ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Արա Հարությունյանը, ճարտարապետն է Ռաֆայել Իսրայելյանը: Փոթորկալից ամպերից էլ վեր, աստվածային, հզոր ու առնական Վահագնը շանթահարում է գետնատարած ու ծառս եղած եռագլուխ վիշապին: Հուշարձանի իմաստային և ընդհանրապես գաղափարական արտահայտչաձևը վեհ է ու անմեկնելի: Այն կարծես ձոն է աստվածային գերիշխանության, բարու ու չարի, լույսի ու խավարի հավերժական պայքարին: