Մայրենի․ Տանյին առաջադրանք 24․02․2023

ՊԱՏՐԱՆՔ

Վեր է կացել էն սարում
Մեր Չալակը իր թևից.
Գընում է մութ անտառում,
Քաջ ախպերըս ետևից։

Զըրնգում են նըրանք խոր
Էն անտառում կուսական.
Ես կանչում եմ նորից նոր,
Ինձ թըվում է, թե կըգան…

Զո՜ւր… վաղուց են, ա՜խ, նըրանք

Մեր սարերից գընացել.
Էն զիլ ձեներն են մենակ
Իմ ականջում մընացել…

1918

Continue reading “Մայրենի․ Տանյին առաջադրանք 24․02․2023”

Երազանքի ճանապրհին

Կար-չկար մի աղջիկ կար նրա անունը Արփի, և այս պատմվացքի մեջ ես կներկայացնեմ Արփիի “Երազանքի ճանապարհը”։ Արփին շատ փոքր ժամանակվանից (5 տարեկանից) ուզում էր դառնալ անասնաբույժ նա միշտ սիրել է կենդանիներին և ինջև հիմա շատ է սիրում։ Նա նույնիսկ ուզում էր գնալ աշխատաքի (11 տարեկանում) կանդանիների խանութ վորտեղ վաճառում էին շներ, կատուներ, թութակներ և այլն․․․։ Բայց տարիքային խնդիրից չստացվեց։ Իրականում Արփին անասնաբուժությանն հանդերզ նաև երազում էր դառնալ չեմպիոնկա Վոլեյբոլ սպորտից։ Եվ միշտ ծնունդներին, աստղաափին, երբ նույն թվերնեն ժամացույցի վրա (օրինակ 14։14) կարճ ասած երբ ասում էին երազանք պահի հենց այդ էլ պահում էի (վոլեյբոլի չեմպիոնկա դառնալ) և Արփին հասկանում էր, որ միայներազանք պահելով, ոչմիբանի չես հասնի, պետք է իհարկե նաև շատ պարապել և տանջվել, որ երազանքիդ հասնես։ Նաև Արփին վորոշոլ էգնալ Գեռմանիա սովորելու անասնաբուժություն և հուսով է, որ լավ Վոլեյբոլի աղջիկների թմեր այնտեղ կլինեն։ Այսքանն է դեռ Արփիի “Երազանքի ճանապրը” հետո իհարկե Արփին կառաջանա և անպայման կհասնի իր բոլոր երազանքներին։

Մայրենի․ Տնային առաջադրանք 21․02․2023

1.Կարդա՜ պատմվածքը և տեղադրի՜ր բաց թողնված տառերը։ Դաստիարակություն, սոված, տաշտից, հեքիաթ,ոգևորությունից, զմրուխտ, աշխարհիցը, պատմիր, վարձ, անգամ, աղքատ, վերջանար, աշխարհք, հարուստ, ժողովուրդ, զուգված, հագա, հագուստ, վերադարձա, արձակուրդ, դարձրին, ըլիս, համարձակ, առաջվա, կարդում, վարձեցինք, հերթով, ավարտած, հավաքված, կապած, մաքուր:

Continue reading “Մայրենի․ Տնային առաջադրանք 21․02․2023”

Մայրենի․ Տնային առաջադրանք 20․02․2023

ՀԱՅՈՑ ՎԻՇՏԸ

Հայոց վիշտը`
Անհուն մի ծով,
Խավար մի ծով ահագին,
Էն սև ծովում տառապելով,
Լող է տալիս իմ հոգին:

Մերթ զայրացկոտ ծառս է լինում
Մինչև երկինք կապուտակ,
Ու մերթ հոգնած սուզվում, իջնում
Դեպի խորքերն անհատակ։

Ոչ հատակն է գտնում անվերջ

Ու ոչ հասնում երկնքին…
Հայոց վշտի մեծ ծովի մեջ
Տառապում է իմ հոգին։

Continue reading “Մայրենի․ Տնային առաջադրանք 20․02․2023”

Մայրենի․ Տնային առաջադրանք 13․02․2023

«Թմկաբերդի առումը» պոեմը կարդա , փորձիր հասկանալ ու բացատրել պոեմի միտքն ու բովանադակությունը։

Continue reading “Մայրենի․ Տնային առաջադրանք 13․02․2023”

Մայրենի 12․02․2023

1. «Ամենայն հայոց բանաստեղծը» խորագրով ներակայացրու հետաքրքիր տեղեկություններ Թումանյանի մասին։

Այստեղ են իմ տեղեկությունները

Continue reading “Մայրենի 12․02․2023”

Ամենայն հայոց բանաստեղծը

Փոքրիկ Թումանյանը մի քիչ չարաճճի է եղել: Նա շատ շուտ է սկսել քայլել: Մի անգամ փոքրիկ Թումանյանը գլուխը ուզել է մտցնել ծիտիկի բնի մեջ, ճուտիկները կտուցները բացել էին և ճվճվացել են նրա վրա և նա սարսափել էր: Թումանյանի ծնողները ծնված իսկ օրվանից նրան հատուկ մոտեցում էին ցուցաբերում: Օրորոցում նրան չէին օրորում, ասում էին թող միտքը պայծառ մնա: Թումանյանը ուզում էր ուսումը շարունակել Վենետիկի Մուրադ Ռաֆաելյանի անվան վարժարանում, իսկ հայրը ուզում էր, որպեսզի նա ստանա զինվորական կրթություն, կամ ուսումը շարունակել Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում: Թումանյանին ուղարկում են Թիֆլիսի Ներսիսյան ճեմարան: Հովհաննես Թումանյանը ուներ 2000 գիրք, որից 200-ը վերցրել ու հետ չէին վերադարձրել: Նույնիսկ կյանքի վերջին տարիներին իր զավակներին ասել է, որպեսզի գրադարանը լավ ու ապահով պահեն: Հովհաննես Թումանյանը բացի պատմվածքներ, հեքիաթներ, բանաստեղծություններ, քառյակներ և պոեմներ գրելուց զբաղվել է թարգմանչական գործով: Մոտ 10 լեզվից նա թարգմանել է տարբեր պատմվածքներ, հեքիաթներ, պոեմներ և բանաստեղծություններ: Նա թարգմանել է Միխայիլ Լերմոնտովի, Ալեքսանդր Պուշկինի, Մաքսիմ Գորկիի, Յոհան Գյոթեի և Ջորջ Բայրոնի աշխատությունները: Նա չի դադարել ստեղծագործել, երբ նա բանտում էր: Հետաքրքիր փաստ. <<Մի կաթիլ մեղրը>> գրել է հենց բանտում: Հովհաննես Թումանյանի սիրած զբաղմունքներից էին լուսանկարել և լուսանկարվել, ուներ շատ ֆոտոխցիկներ, անգամ հատուկ տաղավարներ նկարվելու համար: Փաստորեն նա առաջիններից էր, որ ինքնանկար (սելֆի) արեց: 1923թ. մարտի 23-ին Մոսկվայում մահացավ Հովհաննես Թումանյանը: Ասում են, որ նրա որդիներից ՝ Արեգը դիահերձարանից գողացել է իր հոր ՝ Թումանյանի սիրտը ՝ գաղտնի պահելով այն տասը տարի և հետո Թումանյանի սիրտը թաղվեց Դսեղ գյուղում: